Каеннар шаулый
Ал нурларга төренеп, кояш байый,
Үткән юллар килә күңелгә.
Җиңүләрне яулап алган көннәр
Онытылмаслар гомер-гомергә.
Ал нурларга төренеп, кояш байый,
Үткән юллар килә күңелгә.
Җиңүләрне яулап алган көннәр
Онытылмаслар гомер-гомергә.
Ничә тапкыр төштә күрдем, төштә күрдем,
Сиңа насыйп, сиңа насыйп яр булдым.
Әллә үзең сихерләдең, әллә үзең сихерләдең,
Әллә тальян гармуның.
Кичке авыл урамында
Гармун моңы яңгырый.
Яшь егетнең гармунына
Кызлар кушылып җырлый.
Өч игезәк — өч туган —
Килә чишмә юлыннан.
Ялга кайткан диңгезченең
Гармун төшми кулыннан.
Бер сыздырып җибәр әле,
Кулларыңда гармуның.
Күңелгә сеңгән көйләрнең.
Онытыласы юк аның.
Уянам да карыйм Идел өсләренә,
Җемелдиләр таң нурында ал дулкыннар,
Яр буенда чәчәк аткан алмагачтан
Дулкыннарга сибелеп тора язгы моңнар.
Кичке урам буйлап сихри көй агыла,
Үзәкләрнең өзелә кыллары.
Оста гармунчылар булган һәр авылда
Мәңге яшәр татар җырлары.
Бер сыздырып җибәр әле,
Кулларыңда гармуның.
Күңелгә сеңгән көйләрнең
Онытыласы юк аның.
Безнең яшьлек нидән башланды? —
Ирләр утка кергән дәвердән,
Ятимнәргә назлы җылысын биргән
Әнкәемнең мамык шәленнән.
Бәхет барда уйламыйсың
Кайгы килеп кагасын.
Ачы язмышка саласым,
Күз яшьләре агасын.