Күңелемдә язлар гына
Синең яктан кояш чыга,
Синең яктан килә нурлар,
Нурлар белән бергә туа
Йөрәгемдә моңлы җырлар.
Синең яктан кояш чыга,
Синең яктан килә нурлар,
Нурлар белән бергә туа
Йөрәгемдә моңлы җырлар.
Кыңгырау тагалар яхшы атка
Яхшы атлар белән юл җиңел.
Аманатка тогры дуслар гына
Авыр чакларыңда кул бирер.
Берсен-берсе күзләп,
Үскән җирен эзләп,
Кошлар кайта туган ягына.
Сайра, сайра, сандугачым,
Талдан талларга очып,
Күңелең теләгән җиргә очып,
Матур чәчәкләр кочып.
Урманда ялгыз кәккүк кычкыра,
Аның моңнары йөрәккә тула.
Нигә ул шулай моңая икән,
Үткән гомерен сагына микән?
Берсен-берсе күзләп,
Үскән җирен эзләп,
Кошлар кайта туган ягына.
Ара якын тугел,
Сине көтә күнел,
Кайтчы, кайтчы иркәм, яныма.
Былбылкаем минем, килсәнә!
Кулларыңны кулга бирсәнә,
Кара-каршы килеп бер гөрләшик,
Гөрләү чараларын күрсәнә!
Киек казлар китә җылы якка
Төркемнәре белән гел бергә;
Казлар китә, ә без якын дуслар —
Сагынышып килдек күрешергә.
Матур илем — батыр илем,
Тынычлык, дуслык иле.
Саф һавалы җылы җилең
Кабат яшәртә мине.
Борма-борма юллар ята,
Көзнең алтын юллары.
Тарта, тарта туган авылым,
Юк җанымның тынганы.