Тик булса иде ирек
Карлыгач булса идем.
Канат кагынса илем.
Җидегән йолдыз батканда,
Чулпан йолдыз калыкканда,
Туган илем, якты өем,
Очып сиңа кайтыр идем
Сызылып таңнар атканда.
Карлыгач булса идем.
Канат кагынса илем.
Җидегән йолдыз батканда,
Чулпан йолдыз калыкканда,
Туган илем, якты өем,
Очып сиңа кайтыр идем
Сызылып таңнар атканда.
Син дулкыннар тавышын тыңладыңмы
Өермәле шаулы диңгездә?
Без дулкыннар, менә, күбекләнеп,
Ашкынабыз кич тә, көндез дә.
Дулкыннар, дулкыннар,
Ник болай шаулыйсыз,
Ярларга сугылып
Сез нәрсә даулыйсыз?
Дулкыннар, дулкыннар,
Мин аңлыйм бит сезне,
Мин сезгә ышанам;
Сездәге дәрт безнең
Дәртләргә охшаган.
Сездәге ашкыну,
Сездәге талпыну —
Нәкъ безнең ярсыган
Йөрәкнең ялкыны.
Дулкыннар, дулкыннар…
Җырларым, сез шытып йөрәгемдә,
Ил кырында чәчәк атыгыз!
Күпме булса сездә көч һәм ялкын,
Шул кадәрле җирдә хаккыгыз!
Иөгерә-йөгерә җиләк җыйганда,
Карагайлы урман буенда,
Син булырсың минем уемда, Һай!
Сандугачлар тирәктә,
Кызлар бара җиләккә.
Җиләк төсле минем чибәр,
Ут салды шул йөрәккә.
Тау астында җырлап чишмә ага,
Камышлыкка кереп югала,
Татлы суы, дәртле җыры белән
Гөлчәчәкле җирне сугара.
Гөл чәчәкләрен өзәм мин,
Юлларына тезәм мин;
Бик сагындым, бәгырем,
Бик сагындым сине,
Әле дә ничек түзәм мин
Аллы-гөлле гөлчәчәкләр
Бакчабызны ямьләде.
Килде язгы дәртле эшнең
Җанлы хезмәт бәйрәме.
Җилбер-җилбер җил исә,
Гөл сабагын җил кисә.
Җилгә сәлам әйтер идем,
Сөйгәнемә җиткерсә.