Боз киткәндә (Агыйделдә боз киткәндә)
Кичә төнлә керфек какмадым,
Кичә төнлә йокы тапмадым;
Агыйдел агышына, кошларның (бозларның) тавышына,
Йөрәгем сагышына.
Кичә төнлә керфек какмадым,
Кичә төнлә йокы тапмадым;
Агыйдел агышына, кошларның (бозларның) тавышына,
Йөрәгем сагышына.
Бездә урманнар миләшле,
Яратам ачы миләш.
Ә син нигә миләш өзми
Йөрисең иләс-миләс?
Туып-үскән шушы җирнең ямен
Алыштырмый икән һичнәрсәң.
Башка берни дә кирәкми,
Үзем чапкан печәннәрне
Бер туйганчы иснәсәм.
Бардым урманга — соңга калдым,
Алма агачын кистем лә тал диеп.
Безгә кемнәр теләде икән
Яшьли сөйгән ярларыңнан кал, диеп.
Елга буе яр гына ла,
Ярларында тал гына,
Сулары тонык кына,
Тик капмый балык кына.
Көзге урман, сары алан…
Коела кыңгыраулар.
Мәк гөледәй кызыл балан —
Каерып сындыралар.
Авыл очында — чәчәкле алан,
Алан читендә үсә бер балан.
Язларын балан шау чәчәк ата,
Әйтерсең аңа ап-ак кар ята.
Хат-хәбәрен юк бу ара,
Эшләрең күптер, мөгаен,
Хәл белешеп китәргә дә
Чыкмый тора микән җае?!
Мең төсләргә төренгән көз
Җәйне әйди үзенә.
Җиләкле җәй, чиләкле җәй,
Алданма (ышанма) көз сүзенә.
Кояшлы язлар килә, нур беләк тула дөнья,
Әйләнеп бозлар дулкынга, чабалар ярга.
Агачлар яфрак яра, кошлар коралар оя…
Шулчак йөрәк җилпенеп, күңел ашкына кая?!