Яңгырлар
Күк йөзендә яуган болытлар,
Ява да ява, елап яңгырлар.
Әллә инде табигатьтә дә,
Бар сагынулар, бар югалтулар.
Күк йөзендә яуган болытлар,
Ява да ява, елап яңгырлар.
Әллә инде табигатьтә дә,
Бар сагынулар, бар югалтулар.
Көзге урман, сары алан…
Коела кыңгыраулар.
Мәк гөледәй кызыл балан —
Каерып сындыралар.
Салкын тауда ачы җилләр исә,
Каен аяклары кар-бозда.
Ак каеным, син бик охшагансың
Керфекләре туңган яшь кызга.
Тол буенда ямьле Сараш ягы,
Урманына кереп югалам.
Тирәклекләр, ал-гөл чәчәкләре
Кочагына кереп югалам.
Әллә кайдан килде бу ярату,
Дөнъялардан туйган чагымда.
Күк күкрәтеп яшен яшнәп төбә,
Яңгыр булып яуды җаныма.
Әллә каян килде бу ярату,
Дөньялардан туйган чагымда.
Күк күкрәтеп, яшен яшьнәтте дә
Яңгыр булып яуды җаныма.
Тәрәз төбем минем берничә,
Тәрәз саен яран гөл үсә.
Ал яраннар кебек алсулана
Бәгырькәем мине күрде исә.
Кошлар кайткан чак иде,
Сулар аккан чак иде;
Яшьлегебез яздай гөрләп
Чәчәк аткан чак иде.
Кышларымда узып бара,
Тагы бер язым җитә.
Көтүләрем бушка булгач,
Гомерем синсез үтә.
Кайгыларым ташлыйм диеп ялгыш,
Бәхетемне суга салганмын.