Шалт, Мөхәммәтҗан!
Мөхәммәтҗан унган кеше,
Гөрләп кенә бара эше.
Кай ара акча җыйган бит,
Кай ара акча җыйган бит,
Дача салдырып куйган бит —
Шалт, Мөхәммәтҗан!
Мөхәммәтҗан унган кеше,
Гөрләп кенә бара эше.
Кай ара акча җыйган бит,
Кай ара акча җыйган бит,
Дача салдырып куйган бит —
Шалт, Мөхәммәтҗан!
Елга буе яр гына ла,
Ярларында тал гына,
Сулары тонык кына,
Тик капмый балык кына.
Яктырып уянды таң.
Вак-вак атлап сукмактан
Китте чибәр Нәсимә
Үрдәкләр фермасына.
Тау итәген томан сарган чакта
Җыр яңарса кичке тынлыкта,
Таулар аша юллар узган чакта
Сагынучың барын онытма,
Сагынучың барын онытма.
Ап-ак күлмәгеңне киясең,
Назлы җилгә башың иясең.
Син, ромашкам, гашыйк күңелгә
Юаныч һәм шатлык бирәсең.
Оныт мәшәкатьләреңне,
Оныт инде беразга,
Сыйпап-сыйпап чәчләремне,
Бер иркәлә, бер назла.
Өй артында шомыртым юк,
Юкә белән тал гына.
Минем иркәм умартачы —
Иреннәре бал гына.
Иреннәре бал гына ла,
Ике бите ал гына.
Күршебездә бер бабай бар,
Җитте җитмеш яшенә.
Пенсиягә чыккач кына
Көмеш кунды чәченә.
Бер көн кайтып килә бабай,
Таныдык үзен көчкә:
Химик буяу белән чәчен
Буяткан кара төскә,
Вак-вак итеп турап, яшь киленнәр
Табаларда сине биетә;
Кайнар боткаң ашап, эшчән ирләр
Тәннәренә җылы йөгертә.
Хәтерлим мин, әле бүгенгедәй,
Сентябрьнең бере җиткәнен.
Хәтерлим мин, әле бүгенгедәй,
Көтә-көтә арып беткәнем.