Җир астында юллар юк
Кем иртәрәк, кем соңрак…
Беркем мәңгелек түгел.
Барыбыз да бер китәбез,
Калдырып дөнья йөген.
Җирән кашка
Кызлар:
Җәйләүләргә бардык, бияләр саудык,
Башкүнәккәй, башкүнәккәйләрне дә кулга элеп,
Җирән кашка аткаем да,
Башын чайкый малкаем.
Алларында солысы бетсә,
Сызыла йөрәк майкаем,
Эй-й… сызыла йөрәк майкаем.
Җырга салып хат җибәрәм….(Басыйр җыры, Тормыш җыры)
Җырга салып хат җибәрәм Фатыймам
Җыр сөюче дусларымның артыннан,
Бик ерак-ерак җирләрдән,
Ут-эчендәге илләрдән,
Өзлеп сәлам сиңа, картыңнан.
Җәяүле буран
Язлар, җәйләр үтеп киткән,
Сизмәдең көз җиткәнен.
Юләр яшьлек егет чагын,
Гомерләрен үткәнен.
Үз йолдызым
Кеше килгәч якты дөнъяга,
Күктә бер йолдыз кабына.
Минем дә йолдызым
Яктырта юлымда.
Ул тора язмышым сагында,
Көч бирә арыган чагымда,
Туры юл күрсәтә адашып калганда.
Күңелем моңнарга тулганда.
Үкенү (дүртенче вариант)
Бу дөньяда күпме үкендем мин,
Тәүбә кыла-кыла үкендем.
Баш китсә дә үкенмәстәй идем,
Үкенмәдек инде ул көнне.
Үпкәләмим язмышка
Кар өстендә калган әремнәр,
Чыдам, түзем көннәрем кебек.
Кар астында өмет, өмет умырзая,
Яши язлар килгәнен көтеп.
Үткәннәргә үкенмик
Яшьлек гомер мизгеленең
Язгы ташкыны.
Аккан судай гомер үтә,
Кала юшкыны.
Тормышның һәр мизгеленең
Тәмен белешик.
Авырлыкларны җиңик без,
Уйнап көлешик.
Үтәсең дә гомер
Мизгелләрен санап елларымның
Үтәсең дә, гомер, үтәсең.
Үтүенә үкенмәс тә идем,
Яшьлегемде алып китәсең.
Үчләр итеп елларга
Хәлләрегез ничек дидем,
Уйнап әллә, шаярып?
Сер бирергә һич җыенмим,
Яшимен гөрләп, янып.
