Җырым белән көчлемен мин
Хәсрәт килсә йорт илеңә,
Кайгылардан чәчкә сулыр.
Күз яшьләреңне сөртүче,
Юатучым җырым булыр.
Хәсрәт килсә йорт илеңә,
Кайгылардан чәчкә сулыр.
Күз яшьләреңне сөртүче,
Юатучым җырым булыр.
Көнозына кояш карап
Көлтәләп сибә нурын.
Күзен ачып болын уйсу,
Ачты карлы юрганын.
Күл өстендә үскән төнбоектай,
Нигә әнкәй йөзең бик боек?
Ни булды? Нигә дәшимсең син миңа?
Күңелемдә шуңа тыңгы юк.
Cалкын чишмәләргә кайтам әле —
Салкын чишмә мине сагынган
Йөрәгеңдә нигә ут янмасын —
Мәхәббәтем анда кабынган?
Дулкынлана, шаулый ак каен
Толымнарын җилгә туздыра.
Ботагына аның кәкүк кунып,
Ялгызлыкта гомер уздыра.
Тик мин генә кәкүк моңын тыңлап
Моңсулана кәкүк каенда.
Син шул каен булсаң, кәкүк булып
Калыр идең шушы каенда.
Кошлар булып очыр идем,
Талпынып еракларга,
Сагынуымны басар идем,
Кайтсам туган якларга.
Әйт, Чулпан, һич яшермә миннән
Аймы нурын бирде йөзеңә?
Язгы таң иркә елмаюын
Бүләк иттеме әллә үзеңә?
Хушлашсакта сөю булып,
Калырмын йөрәгендә.
Зәңгәр сагыш булып төнен
Керемен төшләреңә.
Яшь, матур, көчле чакларда
Дуслар күп тә, ярлар күп.
Кадерле чакларың бетсә,
Янәшәңдә һичкем юк.
Кем иртәрәк, кем соңрак…
Беркем мәңгелек түгел.
Барыбыз да бер китәбез,
Калдырып дөнья йөген.