Аерылмагыз (дүртенче вариант)
Су буенда (күл өстендә) ялгыз аккош,
Каерылган канатлары.
Канатларны каера ул
Аерылу газаплары.
Аерылабыз инде, бәгърем
Аерылабыз инде, бәгърем,
Сөелеп туймас чакта.—
Кошларның да канатлары
Икесе ике якта.
Аермагыз йөрәкләрне (Тормышны яратыгыз!)
Язмыш безне бик еш кына
Юл чатына китерә
Юл чатында аерылулар
Ялгыз аккош иттерә
Аем
Синең кулда минем күңел аем
Син күрәсең гашыйк җанымны.
Тау чишмәсе йөрәк моңын тыңлап
Ярсып аккан кайнар канымны.
Адаштырдың мине
Ялгышыммы? Язмышыммы?
Күңелемдә кояш яндырдың.
Болытларга төреп йөрәгемне
Төнге яңгыр җанга яудырдың…
Адаштым (беренче вариант)
Ашыгулар ялгышуга була,
Ашыгырга никтер яраттым.
Ашыгулар — урман,
Ялгышларым — буран,
Йөгерә-йөгерә кереп адаштым.
Адаштым (икенче вариант)
Кулым суздым, бирдем кулым,
Язмышымны тапшырдым.
Син йөрегән юллар буйлап
Гел янәшә атладың.
Адаштык мәхәббәт илендә
Кояшка үрелә бар гөлләр,
Җылыга тартыла күңелләр.
Нигәдер юл тапмыйм мин генә
Үтәргә йөрәгең түренә.
Адашмам юлларымда
Сиңа барыр юллар урау,
Тауларны бар үтәсе.
Үр артыннан үрләр тора.
Бар бит барып җитәсе.
Адашкан җаннар
Күзләрне күзләргә төбәп,
Йөрәкне йөрәккә түгеп,
Агыйделгә салдым уйларны.
Алсу таңнарны аттырып,
Таңсыкларыбыз канганчы
Сөйләшәсе иде тагы бер.
