Яңа ел җыры (дүртенче вариант)
Кар-бураннар ера-ера,
Елмая-көлә,
Бәхет-шатлыклары белән
Яңа ел килә.
Кар-бураннар ера-ера,
Елмая-көлә,
Бәхет-шатлыклары белән
Яңа ел килә.
Яңа яуган карга басып
Тагын Яңа ел килә.
Чыксам аны каршыларга
Я моңаям, я көләм.
Алма бирсәң — бир пар алма,
Парлап гомер кичәрбез,
Утларын бергә йотарбыз,
Суын бергә эчәрбез.
Яшьлегемнең бары тик бер язы
Синдә калды, чияле Шафран.
Ап-ак чия чәчкәләрен күреп
Ачылыр кабат йөрәк ярам.
Сагындым чишмәләр суларын,
Иренне өшеткән салкынын.
Мин, авыл баласы, сагындым
Исләрен ю(ы)ртак атының.
Туган авылым балачагым кебек
Һәрчак төшләремә керәсең,
Гүзәл бакча булып төшләремә кереп
Үзәгемне нигә өзәсең?
Каеннарны кайгы төсе диләр
Ялгызлыкның, диләр, сагышы.
Аерылуның, югалтуның диләр
Юксынуның диләр, тавышы.
Исәнмесез, әбиләрем,
Исәнмесез, бабайлар!
Сезнең белән күрешкәнгә
Үтте инде күп айлар.
Синнән китсәм өзлә үзәк,
Айырлгандай ярымнан,
Сөйгәнемне сагынгандай,
Мин Өфемне сагынам,
Мин Өфемне, мин Өфемне,
Мин Өфемне сагынам.
Әйләнеп тә карим тагын,
Өфемнең утларына,
Минем йөрәк син дип яна,
Ашкына яннарыңа.
Бу юлы да кайта алмадым,
Кичерегез, якын затлар,
Көтәсездер ял көннәрен,
Күптән юктыр бездән хатлар.