Бер күрүдән (икенче вариант)
Сиңа гына сөйләр сүзем бар,
Сиңа гына әйтер хисем бар.
Күңелемнең түрен
Син бизисең, бәгърем,
Инде менә бик күп еллар.
Бер күрүдә сиңа гашыйк булдым
Бер күрүдә сиңа гашыйк булдым,
Гашыйк булып яшимен әле дә.
Шундый назлы карашларың синең.
Наз булганга яшәү ямьле дә.
Бер күрүдә гашыйк булганнар
Безгә, иркәм, кавышмастан элек
Бәхетсезлек юрап куйганнар:
Тиз сүрелә, тиз суына, имеш,
Бер күрүдә гашыйк булганнар.
Бер күрүгә
Әле генә кебек сине тәүге күреп,
Фәрештә дип уйлап, уйланып.
Күпме гомер үткән — һаман якын итәм,
Сагынудан бер дә туймадым.
Бер күрешү — бер гомер (беренче вариант)
Кил, бер күрешеп сөйләшик дисәң,
Идел-диңгезләр кичәр идем мин.
Таңнан уянып, карлыгач кебек,
Синең яныңа очар идем мин.
Бер кызга
Кызык кына булды бу очрашу.
Син ерактан, мин лә ерактан.
Ә күптәнге якын танышлар күк.
Кул кысыштык икәү йөрәктән.
Бер картлыкта, бер яшьлектә
Хәмдүнә:
Бик фасонный егет булып
Мендең сәхнә түренә.
Җырлый-җырлый биюләрең
Бигрәк күркәм күренә.
Берсеннән-берсе матуррак
Эшләпәләр киясең.
Күзләреңне уйнатасың,
Әй, син кемне сөясең?
Бер елмаюың җитә
Төннәр үтеп таң атканда,
Зефир җилләре исә.
Күңелемә авыр чакта
Бер елмаюың җитә.
Шатлыклары тормышның аз,
Киләм дигәндә китә.
Күзләремә шул чагында
Бер елмаюың җитә.
Бер елмайсаң, Әминә
Ничек әйтеп бирим икән
Сиңа булган хисемне?..
Җырларыма кушып җырлыйм,
Иркәм, синең исемне.
Бер елганың ике ярында
Кайгыларым ташлыйм диеп ялгыш,
Бәхетемне суга салганмын.
