Бер гомер җитәр микән? (Серләрем)
Ярларына килеп җиткәч,
Дулкыннар тынар микән?
Серләремне сөйләр идем
Ул мине тыңлар микән?
Ярларына килеп җиткәч,
Дулкыннар тынар микән?
Серләремне сөйләр идем
Ул мине тыңлар микән?
Бер гомер аз, сине яратырга,
Тик карашлар белән озатырга.
Мәңгелеккә йөрәгемә кердең,
Мәхәббәтең белән елатырга.
Күз алдымда айны күрсәм
Күз алдыма киләсең.
Яңгыр тамчылары булып
Тәрәзәләргә чиртәсең,
Тәрәзәләргә чиртәсең.
Бер генә минутка, барсын да оныт та,
Кил әле, кил әле яныма.
Ягымлы карашың кояштай карасың
Сагыштан әрнегән җаныма.
Мин бит сине гомеремдә бер генә күрдем.
Бер генә күрдем — шунда ук күңелгә кердең.
Галәмнең иркендә,
Күкнең бер читендә,
Сәфәрен тәмамлап ай бата,
Мин калдым югалып,
Бер мәлгә таң калып
Дөняда йәнә бер таң ата.
Сары матур, сары матур,
Сары матур сайласаң.
Әллә кайлардан танырмын
Кошлар булып сайрасаң.
Сары матур, сары матур,
Сары матур сайласаң.
Әллә кайлардан танырмын
Кошлар булып сайрасаң.
Белә идең бит син сиңа талпынганны,
Мәхаббәтнең тәмен синдә татыганны.
Күләгәдәй сине куып йөргәнемне,
Иркә күңелеңне хискә төргәнемне.
Белми калдым, күрми калдым:
Киттең… хушлашмадың да.
Эзең генә калды миңа
Йөргән сукмакларыңда.