Җәйге яңгыр
Яшен уйный, җирләр тетрәп,
Күкләр дөбердәп китә.
Гуя болытлар өстеннән
Арбалы атлар утә.
Харис Ибрагимов
Яз җитте
Җылы җил сирпеп үтте,
Агачларны селкетте:
— Уяныгыз, уян тизрәк,
— Яз җитте,
— Әй, яз җитте!
Шушы язгы мизгелдә
Тып — тып итеп
Тыпылдап,
Чылтыр — чылтыр
Чылтырап,
Биек йортлар түбәсеннән
Боз сөңгеләр коела.
Быел язлар шактый иртә килде
Быел язлар шактый иртә килде —
Чәчкә атты шомырт бәйрәмгә,
Шул ук көнне бөртек-бөртек карлар
Сибелделәр, охшап сәйләнгә.
Ак кар ява
Ак кар ява, җем-җем килеп,
Керфекләргә сылана,
Күбәләктәй бөтерелеп,
Килеп төшә юлларга
Яшлегенә кайткан онытылып
Бик сагындым сине, бик сагындым;
Кул буена кил син кичкырын.
Тирбәләрбез моңнар дәрьясында
Тыңлаганда сайрар кош җырын.
Кайтам туган җиремә
Йөкче! Чаптыр атларыңны
Арбаң бик әкрен бара.
Сагынып кайтам авылыма
Әнкәем яннарына.
Их, Әлкием яклары
Җәйге кояш калыкканда,
Сызылып таңнар атканда,
Иң бәхетле бала булам
Әлкиемә кайтканда.
Бер кызга
Кызык кына булды бу очрашу.
Син ерактан, мин лә ерактан.
Ә күптәнге якын танышлар күк.
Кул кысыштык икәү йөрәктән.
Авыру сызмалар
Җиңәр, ахры, мине юләр үлем.
Мин суыктан, беттән, ачлыктан
Үләрмендер шулай, мич башында
Туңып үлгән төсле карчыклар.
