Син җанымны тыңла
— Сөймисеңдер, юктыр, чынлап сөйсәң,
Бүләк итәр идең бер чәчәк… —
Бүләк итәр идем, әгәр тапсам
Синнән гүзәлерәк гөлчәчәк.
Син яшерен йолдыз мәллә?
Китмәдең ялгыз калдырып.
Вәгъдәләр биреп киттең.
Яшәве йөрәк яндырып
Шуңа да бигрәк читен.
Син яратсаң, бүген ярат мине
Күзләреңдә диңгез төсен күрәм,
Чәчләреңә көмеш сибелгән.
Син яратсаң, бүген ярат мине,
Безгә гомер бик аз бирелгән.
Син янымда булмагач (Сандугач)
Сандугачны тынлый алмыйм,
Күңелләрем тулганга.
Миндә бер сандугач идем
Син янымда булганда.
Син янымда булмагач
Очраштык без таң атканда,
Ямьле Идел буенда.
Бер-беребезгә вәгъдә бирдек
Мәңге бергә булырга.
Син юк янымда
Ялгыз гына бер төнем иде,
Җылы яңгыр иде урамда.
Күңелләрем тулы көй иде,
Бар дөнъям түгел урынында.
Син эзләмә мине
Син эзләмә мине шаулы урамнардан,
Мин килеп чыгармын көзге томаннардан.
Син эзләмә мине күзләп язлар ягын,
Мин табигатьнең кышка атлаган чагы.
Син утырткан шомырт
Син утырткан шомырт
Чәчәк атты быел,
Ак яулыклар салып иңенә.
Чәчәкләрне өзмимен,
Тик назлап мин ислимен,
Юк назларга бергә, син генә.
Син түгел шул
Таңда сүнсә кич кабына
Күк йөзеңдә йолдызлар.
Йолдыз янар минем йөрәк
Гел сине сагынып сызлар.
Син тыелган җимешем
Татлыларның иң татлысы —
Син тыелган җимешем.
Үрелсәм дә буем җитмәс,
Ах, бигрәк биексең.
Аңламас мине башкалар,
Хисләремне сөйләсәм.
Сокланам тик читтән генә
