Язгы яңгыр
Үтәр әле кышлар да,
Килер сагынган язлар.
Кояш нурыннан алда,
Болыннарымны назлар.
Үтәр әле кышлар да,
Килер сагынган язлар.
Кояш нурыннан алда,
Болыннарымны назлар.
Җырлый аккош соңгы җырын,
Мәхәббәтен юксынып,
Шауламый урман, исми җил —
Галәмнәр калган тынып.
Җырлый аккош җиргә-күккә
Моңнарын сибә-сибә,
Ярда камышлар яшь түгә
Яфракның яше кибә.
Зур араны, бер мизгелдә,
Узып киләм мин синең каршыңа.
Табигатьең күңелемдә,
Ямь түгелә авылым ягына.
Моңлы чишмә уяна кич,
Гөлбакчасын йөгереп чыгам,
Кем моңлана — күренми һич.
Яшьлегем чишмәләре
Еракта халкым моңнарында,
Авылда гармун телләрендә,
Калыр ул, югалмас чишмәләр.
Матурым, иң матурым,
Кара, ачып, миңа туры.
Нишләсәм дә сиңа таба
Бара юлым.
Матурым, иң матурым,
Кара әле син миңа туры.
Нишләсәм дә сиңа таба
Бара юлым.
Ялгыз гына бер төнем иде,
Җылы яңгыр иде урамда.
Күңелләрем тулы көй иде,
Бар дөнъям түгел урынында.
Май тугач сайрый бер сандугач,
Моңлана күңеле тулгач.
Мин көтәм моң арасында,
Син дә кил күңел язына.
Син кил күңел язына,
Көтәм моң арасында.
Вальс уйный. Таныш көй. Без икәү.
Бәхеттән бар дөнъя әйләнә.
Тәннәрне, җаннарны — һәммәсен
Исерткеч мәхәббәт бәйләнгән.
Һай, камыш сылукай
Җырлале, моң булсын.
Җир йөзләре түгәрәк,
Оча җәйге күбәләк,
Күбәләк, күбәләк, күбәләк.
Сөю гөлләре кирәк,
Булса, кемгәдер бүләк…
Күбәләк, күбәләк, күбәләк.