Син утырткан шомырт
Син утырткан шомырт
Чәчәк атты быел,
Ак яулыклар салып иңенә.
Чәчәкләрне өзмимен,
Тик назлап мин ислимен,
Юк назларга бергә, син генә.
Син утырткан шомырт
Чәчәк атты быел,
Ак яулыклар салып иңенә.
Чәчәкләрне өзмимен,
Тик назлап мин ислимен,
Юк назларга бергә, син генә.
Көнне көн диеп тормам,
Төнне төн диеп тормам.
Көнен, төнен килермен, /Көнен, төнен барырмын,/
Бик сагындым диярмен. /Яннарыңда калырмын./
Көт кенә сагынып,
Көт кенә сагынып мине!
Давылны давыл димәм,
Явымны явын димәм,
Таш яуса да, таш яуса да чыдармын,
Сиңа юлга, сиңа юлга
Чыгармын, чыгармын.
Бер күрәсе иде,
Бер үтәсе иде
Синең белән яшьлек эзеннән.
Таң аттырып бергә,
Куркып тормый бер дә,
Олыларның әйткән сүзеннән.
Бер күрәсе иде,
Бер үтәсе иде!
Арыдым сине көтеп,
Көтер йомгагын сүтеп,
Сүндерми учагыбызны,
Керфекләремне өтеп.
Ал мине дә үзең белән бергә,
Китә күрмә ялгыз калдырып.
Аерылып калган аккош сымак
Мин йөрермен синсез каңгырып.
Ал мине дә үзең белән бергә,
Китә күрмә ялгыз калдырып.
Аерылып калган аккош сымак,
Мин йөрермен синсез каңгырып.
Туган көнең белән дускай,
Котларга килдем сине.
Бүләк алып килә алмамын,
Гафү ит инде мине.