Янма, йөрәк, сызма, күңел
Янма, йөрәк, сызма, күңел,
Өзгәләнмә, җан гынам.
Күк айкала, җир чайкала,
Сынма, рухым, бул чыдам!
Янма, йөрәк, сызма, күңел,
Өзгәләнмә, җан гынам.
Күк айкала, җир чайкала,
Сынма, рухым, бул чыдам!
Янгантауда яна йөрәк —
Сулар сибәргә кирәк.
Сулар сипсәң дә файдасыз,
Кызлары сылу бигрәк!
Янар чәчәк булып ачылдым.
Җәй уртасы үткән түгелме?
Көлемсерәп, кояш яктыртты
Ай күрмәгән күңел күгемне.
Ялчы, ялчы, Ялчыгол,
Йәлсемәгән Ялчыгол.
Байда елкы көткәнмен,
Тайга корык тотканмын.
Төн уртасы… Авыл изрәп йоклый,
Тик бер тәрәзәдә ут яна.
Таңга хәтле әткәй газаплана,
Ялгызлыктан бәгъре сызлана.
Урман эче… Нәни алан…(Урман уртасында аклан,)
Аландагы ялгыз балан (Акландагы ялгыз балан)
Әнкәемне искә төшерде
Аның да бит язмышлары —
Газаплары, сагышлары
Ачы шушы балан шикелле.
Җиргә килә кеше үзе теләп түгел
Түгел үзе теләп алган вакыт илдә
Язмышның кулында бары
Бер уенчык кына, —
Бөекме син, кеше, уйла, җирдә?!
Язлар килә диеп әйтмә миңа
Әйтмә миңа язлар киләсен.
Язлар килгән саен хәркемнең дә
Ни көткәнен үзең беләсең.
Матур булып кердең тормышыма,
Матур булып киттең син миннән,
Үз үземне ничек юатсам да,
Аерылу авыр бит синнән.
Ургылып ла керсез күңелемнән
Челтери шул моңнар чишмәсе,
Шул чишмәнең борма юлларыннан
Алып сине килә китәсе.
Гөрләвекләр гөрләп ага,
Җырчы кошлар канат кага,
Казаныма якты яз килгән.
Еракларга яңг(ы)рый азан,
Моңнарга күмелә Казан —
Мондый гүзәллекне кем күргән?