Очрашканбыз, табышканбыз
Җир — өстеннән, әй өстеннән,
Йолдызлардан эзләдем.
Мин яныңда йөреүемне,
Ник син җаным белмәдең.
Мәхәббәт
Очраттым сине
Юлларыңнан узармын, кулларымны сузармын,
Бергә үтәрбез озын юлларны.
Күзләремә кара син, хисләремне аңла син,
Икәү җырларбыз иң матур җырларны.
Очар коштай
Очрадың да юлларымда,
Гел син хәзер уйларымда,
Аз гына күрмәсәм дә юксынам.
Ходаемнан бүләктер син,
Миңа шундый кирәк бит син,
Синнән башка тормыш юк сыман.
Очар канатым
Очрадың да юлларымда,
Гел син хәзер уйларымда,
Аз гына күрмәсәм дә юксынам.
Ходаемнан бүләктер син,
Миңа шундый кирәк бит син,
Синнән башка тормыш юк сыман.
Оренбур шәле
Оренбур ягын сагына күңел.
Искә төшә сабый чакларым…
Әй, атаклы Оренбур шәле,
Җил-давылдан мине сакладың.
Онытырга сине көчем юк
Кайдан килгән сиңа? Кайдан килгән?
Бу хаклы да, яман саранлык.
Җанкаемны фида кылганда да,
Йөрәгемне яулар чарам юк.
Онытырга мөмкин түгел
Йомшак кына җилләр: «Оныт», — диләр,
Кайгырмаска (уфтанмаска) киңәш бирәләр.
«Оныт» дигән төсле нечкә гөлләр
Әкрен генә җилгә иеләләр.
Онытырга мине син ашыкма
Онытырга мине син ашыкма,
Үткәннәргә йөрәгем ашкына.
Безне язга алып барган
Юлны әле мин табармын,
Мин кайтырмын әле сиңа,
мин кайтырмын…
Онытыр димә
Яратыр да онытыр бу димә
Тыныр димә хисләр ташкыны.
Миңа, иркәм, тик хыялда язган
Синең тарафыңа ашкыну.
Онытылыр сагышлар
Ярсуымны басып кырлар гиздем —
Болын чәчәкләрен өзмәдем,
Арысам да кайчак бу дөнъядан,
Мин яшәүдән барыбер бизмәдем.
