Ыгы-зыгы
Әби-бабай һәм дә абый-апа,
Әти-әни янә бала-чага —
Барысы да тыз-быз, тыз-быз килә —
Ары чаба әле, бире чаба.
Әби-бабай һәм дә абый-апа,
Әти-әни янә бала-чага —
Барысы да тыз-быз, тыз-быз килә —
Ары чаба әле, бире чаба.
Һәр таң саен сине искә алам,
Синнән башка тормыш юк сыман.
Сулык-сулык былбыл сайраганда
Тавышыңны танып юксынам.
Очрадың да юлларымда,
Гел син хәзер уйларымда,
Аз гына күрмәсәм дә юксынам.
Ходаемнан бүләктер син,
Миңа шундый кирәк бит син,
Синнән башка тормыш юк сыман.
Кичке җиләс һава,
Зәңгәр эңгер-меңгер.
Ике гашыйк ярда:
Алар синдер-миндер.
Кулларың кулларда,
Уйларың кайларда?
Нигә әле, нигә
Моңсу җанкайларда?
Ай юлы — гәрәбә юл,
Ай юлы — мәгарә юл.
Мәгарә эчләреннән
Тәгәри йомгагын.
Иркәләп тә сөеп,
«Көт, кайтырмын!» — диеп,
Әйткән сүзең җанда тирбәлә.
Яшьлек ярың кала,
Әйләнеп бер кара!
Үкенерсең, китсәң, ир бала!..