Көлегез
Кояш бөтен кешегә дә
Бертигез көлеп карый,
Көлү бит ул, гөнаһ түгел,
Начальникка да ярый.
Кояш бөтен кешегә дә
Бертигез көлеп карый,
Көлү бит ул, гөнаһ түгел,
Начальникка да ярый.
Казан әле, Казан уянмаган,
Яфрак белән яфрак серләшә.
Йөрим таңда Ленин урамында,
Күңелем Ленин белән сөйләшә.
Бакчаларга тулган шомырт исе
Тәрәзәдән кергән өйләргә.
Исереп бер шомырт исләреннән,
Исереп бер яшьлек хисләреннән,
Җырлыйк әле шушы көйләргә…
Уйна Саба көйләренә,
Еракларга чыңласын.
Шатлыклы хезмәт җырларын
Шат халыклар тыңласын.
Кошлар тынды, урман уйга чумды,
Туктагандай булды агымсу.
Күзләремә бактың, йөрәккә ут яктың,
Булып китте кинәт ямансу.
Сагынышып кошлар кайта
Түгәрәк күлләренә.
Ояларын ясый алар
Тик туган җирдә генә.
Йомшак кына җилләр: «Оныт», — диләр,
Кайгырмаска (уфтанмаска) киңәш бирәләр.
«Оныт» дигән төсле нечкә гөлләр
Әкрен генә җилгә иеләләр.
Чыгасың да Идел ярларына,
Сөяләсең бөдрә талларына.
Чал Иделнең тәңкә дулкыннары
Тәгәрәп килә синең алларыңа.
Траля-ля-ля…
Иртәнге сихерле юллар,
Тик юллар юанычым,
Барам, табармын шикелле
Сузылган юллар очын.
Толымнары нинди озын, Күлмәге чем-чем кара, Өемне узып киткәнмен, Артыннан бара-бара. Бар икән күрәселәр… Бүген менә сизәм инде, — Булганмын аңа гашыйк. Бер егет белән үтте шул, Калдым башымны кашып… Бар икән күрәселәр… Кичен бакчада очраттым, Йөри ул келә-көлә; Артыннан: «Әни, әни!» — дип, Кызлары йөгереп килә… Бар икән күрәселәр!..