Чит җимеш
Кеше бакчасы матур дип,
Үз бакчаңа таш атма.
Якыннарың арасында
Ышанычны югалтма.
Кеше бакчасы матур дип,
Үз бакчаңа таш атма.
Якыннарың арасында
Ышанычны югалтма.
Хәтерлисеңме син, әле кичә генә,
Уяндык без кышкы йокыдан.
Ялганнар юрганын ачып аттык та без,
Атладык таныш түгел юлдан.
Бик күбәү идек без, күкрәген кагучы
Батырлар нәселле куркаклар.
Күбебез туктады, кемнәрдер сайлады
Акчалы һәм тыныч сукмаклар.
Бүген авыл-шәһәрләрдә
Ыгы-зыгы хөкем сөрә.
Барлык халык якыннарның
Зиратларын барып күрә.
Таш утыра йөрәгмдә
Син кабызган ярада.
Кояш нуры сүнгән кебек
Хәзер безнең арада.
Җир асты юллары чатында
Теләнеп хәерче утыра.
Бик мөшкел, аяныч хәлләре,
Кем бирер соң соңгы тиеннәрен?
Тәмәкене тартмадым, тартмадым,
Эчә идем — ташладым, ташладым. Эх!
Ах, шулай да эш харап:
Хатынга (бичәгә) булмый ярап.
Җан эретер ягымлы да
Хатын-кызлар бәйрәме,
Кемдер сиңа бүләк итәр
Хуш исле гөл бәйләме.
Эх, бер уйнап җибәр әле
Без яраткан көйләрне.
Эч пошырып иртә яткан,
Уят кызлы өйләрне.
Эч пошырып иртә яткан,
Уят чибәр кызлы өйләрне.
Эх, атла урам уртасыннан,
Без килгәнне күрсеннәр.
Без кырыкка җитмәгән бит,
Карт дисәләр — дисеннәр.
Кырыкка җитмәгәнбез,
Карт дисәләр, пускай, дисеннәр!
Салкын җилләр ачып яба
Урам капкасын.
Ачып яба, эленмәгән аның келәсе.
Балам кайтыр бүген диеп,
Бәлки кайтыр төнен, диеп,
Яна сизгер ана йөрәге.
Дивана мин, дивана,
Дөнья белән куанам (юанам).
Дөнья минем — үз өем,
Дөнья моңы — үз көем.