Бәхет нигә ерак?
Уза гомер, уза
Искән җил кебек.
Язлар килгән саен
Куям җилкенеп.
Уза гомер, уза
Искән җил кебек.
Язлар килгән саен
Куям җилкенеп.
Гомерем буе көткән
Бәхет гөлен таптым,
Җылы җәйләр үткән, алда көз.
Гомерем көзе җиткән,
Инде нишлим икән,
Киңәш бирче, әйтче берәр сүз!..
Талдан талга куна микән
Таң алдыннан сары ла сандугач?
Бөдрә тал, чит җирләргә чыгып ла
Гыйбрәт ал.
Әллә нинди моңнар ишетәм
Сандугачлар тавышында.
Шатлыгым да,
Сагышым да
Тик син генә,
Бер син генә.
Бик сагынган чаклар була сине,
Тугры Тукай, тугры Габдулла.
Ай күрде дә, кояш алды сине
Мәңге янар өчен халкыңа.
Бик сагынган чакларымда
Төшләремә керсәңче.
«Сагыш төсе нинди була?» —
Йөзләремдә күрсәңче! Әе! (Әе, әе!)
«Сагыш төсе нинди була?» —
Йөзләремдә күрсәңче!
Гомеркәем үтә еракларда,
Сагындырган дуслар, туганнар.
Туган якны ташлап китмәсәң дә,
Йөртә бит ул язмышлар.
Бик сагындым сине, яшьлегем,
Сагышларым баса иңнәргә.
Бер кайтасы иде яңадан,
Гомер язындагы көннәргә.
Бик сагындым сине, яшьлегем.
Бик сагындым сине, яшьлегем,
Сагынгандай кошлар язларны.
Бер тоясы иде яңадан,
Шул язларда калган назларны.
Бик сагындым сине, яшьлегем.
Авыл урамын томан каплаган,
Беркем дә чыкмый бикле капкадан,
«Балам, саумы син? Кайттыңмы?» — диеп,
«Ерак юлдан ардыңмы?» — диеп.
Яшьлек таңында
Елга ярында
Кабат кайтыр дип, мин сине көттем.
Карап күзгә күз,
Әйтмичә бер сүз
Күрешербез диеп мин өмет иттем.