Әнкәм
Түшәк өсте әнкәң күз яше
Көтә сине, юк бит сердәше
Ишет мине, ишет, кайт тизрәк балам,
Газаплана, көтә бит анаң.
Түшәк өсте әнкәң күз яше
Көтә сине, юк бит сердәше
Ишет мине, ишет, кайт тизрәк балам,
Газаплана, көтә бит анаң.
Кайтып йөре, балам дигән идем.
Күптән кайталмадым, яныңа.
Үземнең дә, бик сагынган чагым.
Юлга чыгалмадым тагын да,
Юлга чыгалмадым тагын.
Көтәсеңдер, әнкәй, гомерем буе,
Без яшәгән, төрле яклардан.
Кайчак, карыйсыңдыр, тәрәзә ачып,
Җил капкасын, җилләр какан да.
Җил капканы, какан да.
Тәүге кабат бергә печән чаптык…
Төзәк кенә тауның битендә.
Шул көн исеңдәме синең, әнкәй?
Шул көн минем һәр чак исемдә.
Эх, кычкырып бер еларга иде
Әнкәемнең ятып кулына.
Ул йөрәге белән аңлар иде
Нинди кайгы төшкән улына.
Гомеремнең һәрбер минутына
Әнкәем күзләре багалар.
Яшәде ул үзе өчен түгел,
Яшәде ул диеп: «Балалар!»
Догаларның күңелемнән
Юк әле югалганы —
Саклый мине, яклый мине
Әнкәмнең догалары.
Сугыш бетеп, илгә җиңү килде,
Күп әтиләр кире кайтмады.
Сондык төпләрендә саргайдылар
Окоплардан язган хатлары.
Бер ялгызы бала үстерүе
Җиңел булмаган шул, булмаган.
Ничек кенә түзгән әнием, диеп
Мин әле дә, әле дә уйланам.
Кошлар кебек оясына
Кайтык без әткей йортына
Җылы әнкей карашына
Авылдашлар арасына
Әткәйле йорт — атлы йорт,
Төзек ипле, маллы йорт.
Әткәйле йорт — кунакчыл йорт,
Бишекле йорт, баллы йорт.
Әткәйле йорт — җылы йорт,
Учагыңда сүнмәс ут.
Арбалы йорт, чалгылы йорт,
Бу йорттан һич китмәс кот.