Әле дә син бар әле дөньяда

Күптән инде әйтер хисләрем бар
Кем яулавын күңел түремне.
Айга бары ачам йөрәгемне,
Ай тапшырсын сиңа серемне.

Әнкәм куллары

Тәүге кабат бергә печән чаптык…
Төзәк кенә тауның битендә.
Шул көн исеңдәме синең, әнкәй?
Шул көн минем һәр чак исемдә.

Күңелкәем сине уйлыйдыр

Колагымда нәфис тавышкаең
Күк кыңгырау булып чыңлыйдыр,
Күк кыңгырау чыңын тыңлый-тыңлый,
Күңелкәем сине уйлыйдыр,
Шул тиклем дә сусап сагынуларга,
Йөрәккәем ничек чыдыйдыр?

Саумы, туган якларым

Саумы ямьле Үрген сулары,
Киек казлар, Үрген кызлары.
Саумы матур яшьлек җырлары,
Җырлар күңел нурлары.

Кайсы якта үстең, гөлкәем?…

Шул тиклем дә мөлдер-мөлдер итеп
Мәхәббәтле бага күзкәең,
Саф мәхәббәт чишмәләрен табып,
Су эчтеңме әллә, гөлкәем?

Җиңгиләр

Сөйкемле дә, гаҗәп шәфкатьле дә,
Безнең яклардагы җиңгиләр.
Юкка мени алар инсафлыгын
Алан гөлләренә тиңлиләр.

Ак халатлы дусларга (дусларыма)

Җырым табип дусларыма,
Шәфкать туташларына.
Чирләр белән кайгы бирмә
Ходаем, башларыма.