Әткәй киткәч

Әткәй киткәч, ятим булып калдык,
Моң югалды, сүнде инде жыр,
Әнкәй безне юатырга теләп,
Әйтер иде: «Бер көн ул кайтыр.»

Әткәй турасында җыр

Әткәй гомер буе күк ат җикте,
Канатында нурлар уйнады,
Үз йөрәккәйләрен жәлләмичә
Бала бәхетләрен уйлады.

Әткәй — әнкәй алтын канат

Рәхмәтләрне сезгә әйтер өчен
Бармы икән сүзләр дөньяда?
Бәхет ташый безнең күңелләрдән
Әткәй-әнкәй имин булганда.

Әткәй — әнкәйләрне онытмик

Әткәй — әнкәйләрне сайламыйлар,
Безгә гомерләр биргәннәр алар.
Нинди генә хәлдә булсалар да,
Дөнъяда бер булып калалар.

Әтиемә (өченче вариант)

Әти, бәгърем, бик еш искә төшә
Яннарыңда үскән чакларым.
Ул елларны күң(е)лем бик кадерләп,
Бәйрәм кебек күреп саклады.

Әтиемә (беренче вариант)

Килгән чакта газиз бу дөньяга
Пар канатлар миңа бирелгән.
Тик әтием безне ташлап киткәч,
Сыңар канаткаем бөгелгән.