Әти-әнине зурлап
Әле генә сабый идек,
Әле генә бәләки.
Ни арада оягыздан
Ни арада оягыздан
Очканбыз әни, әти.
Очырдык та оныт түгел,
Бүген дә бала дисез.
Яшәгәнчә без дип канат,
Яшәгәнчә без дип канат
Кага торгансыз бит сез.
Песня на букву: Ә
Әтигә җыр
Минем әткәй гармун уйный
Бик моңлы көннәрендә.
Кошлар сайрый ул уйнаган
Гармунның телләрендә.
Әтием белән сөйләшү
Син юк инде, әтием, тик китмәс һич
Күз алдымнан нурлы йөзләрең.
Ана булып, уллар үстерсәм дә,
Оныта алмыйм һаман үзләрен,
Синең әйткән киңәш-сүзләрең.
Әтием назы
Әтием, син мине кочакта үстердең,
Кулларың кочканда яз иде.
Син арып кайтканда, иңеңә менсәм дә,
Әрләгән булсаң да наз иде.
Әтием, әнием
Килегез, килегез
Күрегез, күрегез
Әнием бар минем
Белегез, белегез
Әтиемә (икенче вариант)
Бу дөньяда син бар чагында да
Кайнагандыр тормыш, кайнаган.
Бер карасаң, синнән мина, әткәй,
Мирас булып берни калмаган.
Әтиемнең тавышы
Ераклардан ишетелә
Әтиемнең тавышы.
Җырдай үтте гомеркәе,
Күрәчәге, язмышы.
Әтиемне көтәм
Тумаганмын мин
Әле дөньяга,
Син сугышка дип
Чыгып киткәндә.
Әтием, бәгърем,
Юксынам сине,
Шул авыр еллар
Искә төшкәндә.
Әнкәйнең ак чәчләре
Әнкәй дә картайган инде,
Чәчләре дә агарган.
Нур сибелә, нур чәчелә,
Нур бөркелә алардан.
Әнкәйнең моңлы карашы
Әле дә минем күз алдымда тора,
Әнкәй, синең моңлы карашың.
Әле дә миңа ишетелә сыман
«Хуш, балакай», — дигән тавышың…
