Уралым, уракаем
Табынган тавым — Урал тау,
Туган авылым — Уракай!
Сездә юлдаш миңа кояш,
Төнлә сердәш тулган ай.
Табынган тавым — Урал тау,
Туган авылым — Уракай!
Сездә юлдаш миңа кояш,
Төнлә сердәш тулган ай.
Уралым, Уралым,
Күгәреп яткан Уралым.
Нурга чумган түбәсе,
Күккә ашкан Уралым.
Иң моңлы тау кайсы тау дип
Мин курайдан сорадым.
Курай синең исемеңне көйләп бирде, Уралым,
Һай Уралым, Уралым!
Чыршы, карагайлы җырчы урман,
Синсез никтер мина ямансу…
Ятсындыра торган,
Юксындыра торган,
Сагындыра торган заман бу.
Калка чулпан,
Баш ия төн,
Елмая таң, көн килә.
Елмая таң,
Һәр җир өстен
Балкытып нур бөркелә.
Үзәннәрнең яме синдә,
Бөтен зәңгәрлек синдә.
Нәрсә турында сөйлисең
Агыйдел белән Сөнгә?
Гомеремнең чишмәсе син,
Туган авылым Юрашым.
Юраш гүзәле гомергә
Булыр кебек юлдашым.
Авылымның гүзәл табигате:
Хәтфә болыннары, таулары.
Уйсулыклар, җиләк аланнары,
Чишмә, инешләре, таллары.
Кушымта:
Сандугачлар җыры белән назлап,
Кояш сибә иркә нурларын.
Агымсулар моңын көйгә салып,
Үстерәсең газиз улларың.
Клублардан озатамын
Гармунны сузып кына.
«Сөям» сүзен әйтә алмыйм,
Үтә көннәрем бушка.
Ниләр булды икән сиңа, ниләр,
Калтыранып үксеп елыйсың?
Учларыма сал син йөрәгеңне,
Кулларымның тойсын җылысын.