Уф, димәгез
Ай калккан да, чайкалган да,
Йолдызлар күрсән иде.
Ага сулар, исә җилләр,
Гомерләр үза инде.
Ага сулар, исә җилләр,
Гомерләр үза инде.
Ай калккан да, чайкалган да,
Йолдызлар күрсән иде.
Ага сулар, исә җилләр,
Гомерләр үза инде.
Ага сулар, исә җилләр,
Гомерләр үза инде.
Дусларсыз ла дөнья сансыз,
Дусларсыз булмый яшәп.
Утны-суны бергә кичеп,
Яшибез әле яшьнәп.
Карлар ява ишеп-ишеп,
Мин сузам учларымны.
Ак төсләрдә генә күрәм
Барасы юлларымны.
Агыйдел күпере өстендә
Алтын ай, ярында таллары.
Моңланып тибрәлә, талпына
Уфамның бәхетле таңнары.
Ике идел ярында
Мәңгелек дан кала
Чәчкәгә күмелеп
Кояшта нурлана
Моңнарга байкала
Җырларга байкала
Ике идел ярында
Дулкында чайкала
Аллы-гөлле гөлчәчәкләр
Бакчабызны ямьләде.
Килде язгы дәртле эшнең
Җанлы хезмәт бәйрәме.
Усолканың чишмәләре
Яшьлегем төсле икән,
Талган йөрәккә шифасы,
Дәвасы көчле икән.
Сахраларга чыксам, үлән сирәк,
Урманнарга керсәм, җир җиләк;
Эчем дә генә тышым нигә ут минем,
Нигә яна икән бу йөрәк?
Еллар аша кире кайтам,
Туган туксаннан узам.
Яңа пешкән икмәк исен
Тагы тойгандай булам.
Яшь тирәкләр бөре ярганда
Су буйларын азмы урадым!..
Бөреләнә тирәк,
Аңа кояш кирәк.
Ә мин туган җирсез торалмыйм.