Уйныйк әле дулкыннардай
Боргаланып, боргаланып
Ага бит ул Иделкәй.
Ярга түгел, күңелләргә
Кага бит ул Иделкәй.
Песня на букву: У
Уйна, колыным!..
Кош кебек очып, гөлләрне кочып,
Бер колын уйный җәйге болында.
Сибелә иңенә, нечкә биленә
Ефәк яллары кояш нурында.
Уел (беренче вариант)
Әрәмәгә керсәм, үлән сирәк,
Сахраларга чыксам, җир җиләк;
Эчемдә генә минем утлар яна,
Ник җилкенә икән бу йөрәк?
Учак яна
Агыйделнең ярларына
Килдек учак ягарга;
Айлы кичтә хәтер аша,
Яшьлекләргә кайтырга.
Ут алырга кайтам, әнкәй
Ут алырга кайтам
«Китәсең дә мени? — диде әнкәй, —
Күргәндәй дә әле булмадым:
Ут алырга гына кайткан кебек кенә,
Кайтасың бит гелән, уланым…»
Утыр әле, әнкәй, яннарыма (беренче вариант)
Туктап калдым тормыш юлларымда,
Утыр әле, әнкәй, яннарыма.
Кайгыларга нихәл (ничек) түзәем,
Серләремне кемгә сөйләем.
Утыр әле, әнкәй, яннарыма (икенче вариант)
Былтыр әле янга һич борчылма
Заманында азмы күргәнең?
Өч көнлек ди һаман эше кала
Дөньялыктан киткән бәндәнең.
Уят мине
Аяк очларына гына басып
Баш очыма килгәч тә әнкәм.
Һәр иртәдә назлы тавышыңны
Дәшәр идең миңа: «Тор, бәбкәм».
Ул синең җыр, әнкәем
Иң матур җыр бишекләрдә ярала,
Шат моң булып һаваларга тарала.
Ул синең җыр, синең җырың, әнкәем,
Мин шул җырлар(ның) рухында яшимен.
Уйна, егет, кураеңны
Күкрәген киң — әйдә уйна,
Курай моңы яңграсын.
Кышның сары бураннары,
Көткәндә дә, күңелләр дә,
Тал тирәкләр яфрак ярсын.
