Уйламый гына ярат
Бер карасаң — ят кебек син,
Бер карасаң — бик үз дә…
Кулларың алма кулымнан,
Күзләрең алма күздән.
Бер карасаң — ят кебек син,
Бер карасаң — бик үз дә…
Кулларың алма кулымнан,
Күзләрең алма күздән.
Сандугачлар өзелеп, өзелеп сайрый,
Сызылыплар таңнар атканда шул.
Узган гомеркәйләр кире кайтмый,
Сулар кирегә акса да.
Ләйсан яңгыр… Язгы яңгыр ява,
Тамчыларда балкый ал нурлар.
Офыклардан ага офыкларга
Уҗымнарым — яшел дулкыннар,
Дәртле җырлар агыла киң күкрәктән,
Ташып чыга дулкын шикелле.
Уянсыннар кырлар,
Җырласын батырлар,
Хезмәт тавышы җирдә
Яңрасын!
Өй артында ялгыз каен
Картайган инде бераз.
Елда язын яшелләнә,
Күңелләрдә һаман яз.
Урманнарда йөрдем иркен сулап,
Бигрәк хуш исле нарат ылысы;
Йөрәк яраларын төзәтәдер
Күз карашкайларыңның җылысы.
Урманнарга керсәң, агач киссәң,
Кәкересен кисмә, төзен кис.
Кәкересен кисмә, төзен кис.
Гелән генә бергә булып булмас (булмый) —
Утыраек әле бүген кич.
Утыраек әле бүген кич.
Урманнарга барсаң аптырама
Яшь имәннең бөгелгәненә.
Яшь имәннең бөгелгәненә.
Барча гына халык хәйран калсын,
Сезнең өчен өзелгәнемә.
Сезнең өчен өзелгәнемә.
Урман юлында чыктың каршыма,
Такыя үреп кидең башыңа.
Кара урманда көндез адаштым,
Калды урманда моңлы карашым.
Боз катлавы эрегәч, җир өстенә
Умырзая чыга, карагыз:
Умырзая чыга,
Умырзая калка,
Умырзая суза сабагын.