Утыр әле, әнкәй, яннарыма (икенче вариант)
Былтыр әле янга һич борчылма
Заманында азмы күргәнең?
Өч көнлек ди һаман эше кала
Дөньялыктан киткән бәндәнең.
Былтыр әле янга һич борчылма
Заманында азмы күргәнең?
Өч көнлек ди һаман эше кала
Дөньялыктан киткән бәндәнең.
Яз килде, кояшның балкышы
Күңелгә ювалды.
Ник син кайтмадың, аккошым,
Кайларда югалдың?
Үтте еллар сине югалтуга,
Ә шулайда йөрәкләр эрни.
Авылыма ял итәргә,
Кайтам әле ел саен.
Өй артында мине көтә,
Зифа буйлы ак каен.
Кайтыр идем язга
Калфак үрергә.
Тагын ниләр язган
Миңа күрергә?
Авылыма кайтам бик күп еллар аша,
Бәхетемә куанып туймыйм.
Узган яшьлек кайта, язгы сулар таша,
Айлы кичтә мин гармун уйныйм.
Авылыма ял итәргә
Кайтам әле ел саен.
Өй янында мине көтә
Зифа буйлы ак каен.
Тормыш көймәсен төзедек бергә.
Бергә булырбыз дип гомер-гомергә.
Очраттым мин
Яшьлек таңында
Бер чибәрне
Туган ягымда.
Якты кояш җиргә нурлар сибә,
Болыннарга чәчәкләр тулган.
Еллар үтә, йорәк бик тын тибә,
Дуслар китә мәңгелек юлга.