Туй теләкләре
Тауны ярып аккан чишмәләрнең,
Араларда булсын сафлыгы.
Бер-берегез өчен күңелләрнең
Тәүге яуган кардай аклыгы.
Тауны ярып аккан чишмәләрнең,
Араларда булсын сафлыгы.
Бер-берегез өчен күңелләрнең
Тәүге яуган кардай аклыгы.
Туй күлмәге ак ефәктән,
Кызлар — гүя аккошлар.
Аклык бит ул, сафлык бит ул,
Яусын, әйдә, алкышлар!
Бер карында ятып, сулыш алып,
Бу дөнъяга аваз биргәнбез.
Балачактан бергә үскәнбез дә,
Кайгы-шатлыкларны бүлгәнбез.
Туган көнең белән дускай,
Котларга килдем сине.
Бүләк алып килә алмамын,
Гафү ит инде мине.
Безнең әле матур чаклар,
Без яшь әле гәйләтле.
Ялтлап, гөрләп, яшәр өчен,
Алда гомер бар әле.
Нигә икән назланышып,
Елмая һәр бер гөлем.
Гөлләр нигә елмаймасын,
Синең туган көн бүген,
Синең туган көн бүген.
Бәйрәмнәрнең иң матуры
Синең туган көн икән.
Куанычлар алып килгән,
Безне бәхетле иткән.
Бүген синең туган көнең —
Ни бүләк итим, димен.
Беләм инде уйларыңны:
Җыр бүләк итсен, дисең.
Бүләк булып барсын җырым
Синең туган көнеңә,
Ак теләкләр кушып бирәм
Ак гөлләр бәйләменә.
Күңелемдәге теләкләрне
Гөлләргә үреп бирәм.
Гөлгә күмеп, бүген сине,
Кадерлем минем диям.
Туган көнең белән котлыйм,
Жырлар язам бүләккә.
Син гүзәлем, гүзәлкәем,
Матур бүген бигрәк тә!