Быел язлар шактый иртә килде
Быел язлар шактый иртә килде —
Чәчкә атты шомырт бәйрәмгә,
Шул ук көнне бөртек-бөртек карлар
Сибелделәр, охшап сәйләнгә.
Быел язлар шактый иртә килде —
Чәчкә атты шомырт бәйрәмгә,
Шул ук көнне бөртек-бөртек карлар
Сибелделәр, охшап сәйләнгә.
Кыз:
Син еракта, мин еракта
Арабызда киртә.
Булдыра алмыйм уйламыйча,
Һәр көн син исемдә.
Иң матур, гүзәл яклары,
Туган авылым Шөбиле.
Сине сагынып, искә алып
Бер җырлап алыйк әле.
Әйдә әле, бер әйләнеп кайтыйк
Кичке урманнарны, икәүләп.
Өебез тулы чиксез якты хисләр
Ятмасыннар әле биләүдә.
Мин беләм, сине сөйгән кебек,
Беркемне дә сөя алмам!
Алдама алтыннар күрсәтеп,
Алдама күз яше белән!
Бүген синең туган көнең —
Ни бүләк итим, димен.
Беләм инде уйларыңны:
Җыр бүләк итсен, дисең.