Туган көн (унынчы вариант)
Туган көн ул хисләреңнең
Тулган, ташыган чагы.
Йөрэк ялкыннары гөрләп,
Сүнмичә янар чагы.
Туган көн ул хисләреңнең
Тулган, ташыган чагы.
Йөрэк ялкыннары гөрләп,
Сүнмичә янар чагы.
Умырзая кар астыннан чыгып,
Буен суза язгы кояшка.
Шул чәчәктәй үзең җирне бизә,
Бәхет булсын сиңа юлдашка.
Туган көнеңне котларга килдек бергәләп,
Ак бәхетләр тели сиңа, тели һәр йөрәк.
Кояш та нурларын сибә, сиңа иртәдән.
Кошлар котлау җырын җырлый, сине иркәләп.
Җыелдык без менә
Бергә бүген дә.
Утырабыз синең
Туган көнеңдә.
Туган көнең синең, җан дускаем,
Гомереңнең чәчкә чаклары.
Теләкләрнең сиңа иң изгесе —
Йөрәк түрләрендә ятканы.
Таныштырып үтим әле —
Мин бит , дуслар , тамада.
Тау белән тау күрешмәсен-
Без күрештек табында.
Туй табыны гөрли бүген,
Күзләр яшь парда гына.
Җырлап торыйк,биеп торыйк
Алларның алларында.
Җырга салып хат җибәрәм, Фатыймам!
Җыр сөюче дусларым артыннан.
Бик ерак-ерак җирләрдән.
Ут эчендәге илләрдән —
Өзелеп сәлам сиңа Басыйрдан.
Канлы яудан кайтмый калган ирләр,
Әйтерсең дә, җиргә аумаган.
Ул солдатлар, ак торналар булып,
Очып киткән зәңгәр һавага.
Туган көнем, җиргә килгән көн
Ходай тәүге сулыш биргән көн
Иң беренче аваз биргән көн
Әниемне тәүге күргән көн
Моң чишмәсе сандугачтай җырчы да син,
Сыгылма бил тал чыбыктай нәфис тә син,
Аллы-гөлле гөл-чәчәктәй назлы да син,
Эй, илһамлы, эй, хөрмәтле туган телем!