Әнкәй оекбашы
Кышкы озын кичтә, балаларың өчен
Бишек җырын әнкәй көйләгән.
Йөрәк утларына, ул җылысын өстәп
Ап-ак оекбашлар бәйләгән.
Риф Арслан
Зәңгәр күзле кызны сагынам
Узган яшьлек сыман,
Ярсу хисләр ерак,
Агалар да, еллар, агалар.
Еллар сәйләнендә, гөлләр бәйләмендә,
Шиңми торган яшьлек җыры бар.
Башкортстаным — могҗизалар иле
Туган илне салап алмыйлар да,
Язмышка ул язып куела.
Күңелеңә хис һәм тойгылардан,
Нечкә нагыш белән тоела.
Дуслар белән
Шатлыкларны тыныч (шашып) каршыладым,
Кайгыларны яшьсез күтәрдем.
Яннарымда дуслар булгангамы,
Тоймаганмын еллар үткәнен.
Туган ягым (өченче вариант)
Алан чәчәкләре кызынгандай,
Кояш сибкән алтын таузанда,
Күңелем дә җәйгор биеп китә,
Тик бер генә җырлап узсам да.
Яшьлегем, кайда син?
Яшьлегем, кайда син, кайда син?
Түзә алми күңелдә яралар.
Яшьлегем эзеннән кайтыр идем,
Көтеп алса мине сөйгән яр.
Яраттым (беренче вариант)
Мин ярттым сине, яраттым,
Син бит минем ике канатым.
Мәхәббәтем җиккән пар атым,
Гомерлеккә диеп яраттым.
Яра
Ак каенның йөзен, телеп,
Исемемне язгансың.
Йөрәктәге сагышыңны,
Бүлеп аңа салгансың.
Юларымның шул тирәдән,
Үтәрен белдең микән.
Җанымны бер кояр өчен,
Каенны телдең микән.
Син янасың, мин янамын,
Икебез дә бер яра.
Ак каенның тәнемдә яра,
Үкенеч кебек кара.
Язмыш бураны
Йәрәгемә тыңгы тапмый,
Йөрим мин бураннарда.
Хисләремне, туктаталмый,
Җилләрдә, бураннарда.
Югалттым сине, югалттым
Югалттым сине, югалттым
Күрә алмам инде (кебек) кабат.
Күкләргә тиклем атылам
Ике кулым — пар канат.
