Бәллүр чишмә
Безнең чишмә бәллүр, бер килеп күр,
Бер авыз ит саф су ләззәтен.
Безнең гүзәлләрне бер килеп күр,
Күкрәгеңдә сүнәр хәсрәтең.
Безнең чишмә бәллүр, бер килеп күр,
Бер авыз ит саф су ләззәтен.
Безнең гүзәлләрне бер килеп күр,
Күкрәгеңдә сүнәр хәсрәтең.
Өфе матур, диләр дуслар,
Юкә чәчәк атканда.
Урал тауларына кереп,
Кичен кояш батканда.
Эх, шул Өфе каласын
Бер барып күрсәң иде.
Колач салып
Агыйделнең
Суында йөзсәң иде.
Сагынасыңдыр кебек син дә.
Уйлыйсыңдыр бәлки көн дә,
Кама ярларын шәфәкъ кочканда
Назлыйсыңдыр күңелеңдә.
Ак каеннар арасына
Килгән идем җиләккә.
Очрадың да гашыйк иттең,
Ялкын салдың йөрәккә.
Узган көннәр томанына
Аккоштай йөзеп киттең.
Өмет тулы күңелемне
Мәңгегә моңсу иттең.
Җәйге таңның ал нурында
Гөлчәчәкләр балкып уяна.
Ник син түгел, юлларыма
Башка берәү чыгып елмая.
Айга карап күз нурыңны түкмә,
Салкын җилдән яхшы хәбәр көтмә.
Башкаларның өлешенә кермә
Гөл очратсаң, ачылмыйча өзмө.
Күзләреңдә зәңгәр очкын,
Кулларың уңган диләр.
Әллә белеп, әллә белми —
Чаллыда туган диләр.
Исеңдәме, ямьле язда
Сокланыштык йолдызларга.
Тиңдәшләр идек пар былбылларга,
Гашыйклар идек дөньяга.
Елмаешып бии йолдызлар,
Бигрәк ямьле инде бу язлар —
Бу мизгелдә әйтер сүзем бар.