Яратмас идем
Мин сине яратмас идем,
Син аңа лаек түгел.
Тик нишлимен сине күргәч,
Уйларым аек түгел.
Мин сине яратмас идем,
Син аңа лаек түгел.
Тик нишлимен сине күргәч,
Уйларым аек түгел.
Кабул итсәң дә син ярым диеп
Йөрәккә бит булмый боерып
Үзең шулай яшәп өйрәнгәнмен
Сафлыкны ялганнан аерып.
Гөмерлеккә диеп сөйдем сине,
Йөрәк бары сине яратты.
Күпме айлар кичләр узды бергә,
Ә беркөнне синсез таң атты.
Яратам, дисең син, шуның өчен
Бар дөньямны онытам, дисең син.
Юк, иркәм, син онытма дөньяны, шул дөньяда
Мин яшим бит, онытма син аны.
Очрашканда, саумы, диеп,
Елмаеп үтәм генә.
Язлар килә сандугачым,язлар килә.
Яратасым килә,мин сине.
Кочагыма алып,күкрәгемә салып.
Гомерлеккә сөйдем мин сине.
Су буена барыйк әле,
Учаклар ягыйк әле.
Яшьлектәге кебек дөрләп
Ялкында яныйк әле.
Ак чәчкәгә сине тиңлимен,
Болоннарны буйлап эзлимен.
Сөю серләремне сөйлимен,
Синсез яшәү ямен күрмимен.
Яратамын дияргә дә куркам.
Мин яратмыйм, дисәң — нишләргә?
Синең хакта һаман уйлаганда
Сине күрәм, сине төшләрдә.
Очраттым мин сине,
Тормышым юлымда.
Ә (тик) синең язмышың,
Башкалар кулында.