Ятим бала зары
Адаштың мәллә? Кайтмыйсың, әни,
Газиз балаңны ташлап киттең дә.
Барыбер сине сагынам, әни.
Җылы назыңны күрми үссәм дә.
Адаштың мәллә? Кайтмыйсың, әни,
Газиз балаңны ташлап киттең дә.
Барыбер сине сагынам, әни.
Җылы назыңны күрми үссәм дә.
Тәрәзәгә кемдер килеп: «Юл көтә!» — дигәч,
Күңелләргә җыелганны әйтәсем килгәч,
Далаларга чыгып күккә кычкырсам әгәр,
Мин әйтергә теләгәнне аңлармы күкләр?
Кояш сипсә генә җылы нурын
Чәчкәләр ачалар таҗларын.
Җылыны һәм язларны сагыныптыр,
Кошлар да кайта бит язларын.
Янда булган якыннарың —
Яшәүләрнең асыл мәгънәсе.
Һәрвакытта якыннарның
Шат йөзләрен килә күрәсе.
Тормышларның аяз күген
Бәхетләргә килә лә төрәсе.
Алсу таң туа,
Яңа көн килә.
Туган җиремә,
Яңа көй иңә…
Хушлашыйк, Иске ел
Китәргә ашыга.
Елмаеп каршыла,
Яңа ел-каршыла!
Гөрләвек, гөрләвек
Җырлап ага урамнан.
Арынган, арынган
Җирләр карлы юрганнан.