Ярату (икенче вариант)
Әллә кайдан килде бу ярату,
Дөнъялардан туйган чагымда.
Күк күкрәтеп яшен яшнәп төбә,
Яңгыр булып яуды җаныма.
Әллә кайдан килде бу ярату,
Дөнъялардан туйган чагымда.
Күк күкрәтеп яшен яшнәп төбә,
Яңгыр булып яуды җаныма.
Минем өчен генә тудыңмы син,
Минем өчен генә үстең ме?
Минем өчен, мәллә, минем өчен,
Башка галәмнәрдән күчтеңме?
Ярату һәм яратылу —
Борынгы изге йола.
Үпкән-кочкан җилгә оча,
Яраткан берәү була.
Әллә каян килде бу ярату,
Дөньялардан туйган чагымда.
Күк күкрәтеп, яшен яшьнәтте дә
Яңгыр булып яуды җаныма.
Алларыма ник чыктың
Кулларымнан ник тоттың,
Күзләремә серле карап,
Дөньяларың оныттың?
Мин ярттым сине, яраттым,
Син бит минем ике канатым.
Мәхәббәтем җиккән пар атым,
Гомерлеккә диеп яраттым.
Мин сине яраттым,
Карагач күзләргә.
Мәхәббәткә чумдым,
Чумгандай күлләргә.
Мин кайтырмын, әнкәй, сулар булып
Агып кына синең яныңа.
Чит җирләрдә күпме йөресәм дә
Синең сүзләр гел дә йөрәгемдә.
Нигә минем тарафка тик
Бер күз салып үтмисең,
Әллә чынлап күрмисең син,
Әллә юри үртисең.
Читкә караган буласың,
Янәшәңнән узганда.
Эреп төшәсең бит, җаным,
Икәү генә калганда.