Гомерем буе сине көттем

Гомерем буе сине сагнып көттем,
Ташкын сулар кебек ашкынып.
Мәхәббәтем сиңа шулай көчле —
Сүнгән учак китәр кабынып.

Гомер җитмәде (Нидер җитмәде)

Икебез икегә, икегә бүленгән,
Калганбыз язмышның ике ярында.
Исеңә төшермен, ничекләр тузәрсең,
Шул кадәр өзелеп сагынган чакта!

Гомер юлы (икенче вариант)

Бу дөньяга һәркем
Парын эзләп килә,
Җаннарына якын иткәнен.
Уйлар бергә, хисләр уртак булып,
Кеше тели гомер уткәнен.

Гомер буе көткән бәхетем

Күзләремне ачарга да куркам,
Уянырмын сыман бу төштән.
Яңа гына сине тапкан идем,
Әйтерсең лә беләм бик күптән.

Гашыйклар — дөньяның терәге

Син — минем ал таңым, эзләгән язмышым,
Кердең бит күңелгә, китмәскә гомергә.
Хыялда яшәгән, яшендәй яшьнәгән
Ут булып балкыдың йөрәгем түрендә!