Чакыр мине (беренче вариант)

Урманнарга барсаң, миңа да әйт,
Юлларыңа гөлләр сибәрмен.
Сиңа булган кайнар хисләремне
Кош телләре белән сөйләрмен.

Чакыр мине (өченче вариант)

Чакыр мине, куркма, сөю сиңа
Торса да тик газап утыннан.
Карашыңны синең көтеп алам,
Тавышыңны йөримен юксынып.

Чакыр гына мине

Сихерле әкияттән килгән яшьлегем язы,
Күңелемдә минем һаман сиңа булган бар назым,
Тормыш юлы сикәлтәле, сынаулары күп аның,
Синең көчле мәхәббәтең көч бирә миңа, җаным.

Чакыр гына

Юк куркытмас ачы бураннарның
Күңелгә шом салып алуын.
Буран ярып барыр идем сиңа
Чакыр гына, чакыр гына мине сөйгәнем.

Чайпалырмын, түгелермен…

Чайпалыр да, түгелер дә —
Чиләкләрем мөлдерәмә;
Сез гаепләп карамагыз
Суларым түгелгәнгә.

Чакырмасын мине ай кызы

Серләремне йолдызларга сөйләп
Хыялымны җилгә тараттым.
Мин айдагы Зөһрә кызны түгел,
Җирдәгесен — сине яраттым.

Чәчәк салдым, әнкәй, кабереңә

Сиңа киләм канатларым сынса,
Өмет утым сүнсә учакта.
Чал башымны тезләреңә куеп (салып)
Әй, җылыйсы килә шул чакта.