Чакырдың болыннарга
Чишмәнең челтер-челтер
Агышын тыңла, дидең.
Тыңларга кошлар моңын
Урманга алып килдең.
Чишмәнең челтер-челтер
Агышын тыңла, дидең.
Тыңларга кошлар моңын
Урманга алып килдең.
Булса-булсаң җирдә меңәр йолдыз,
Сиңа очар идем туп-туры.
Минем өчен син иң акыллысы,
Минем өчен иң-иң матуры.
Урманнарга барсаң, миңа да әйт,
Юлларыңа гөлләр сибәрмен.
Сиңа булган кайнар хисләремне
Кош телләре белән сөйләрмен.
Чакыр мине, куркма, сөю сиңа
Торса да тик газап утыннан.
Карашыңны синең көтеп алам,
Тавышыңны йөримен юксынып.
Сихерле әкияттән килгән яшьлегем язы,
Күңелемдә минем һаман сиңа булган бар назым,
Тормыш юлы сикәлтәле, сынаулары күп аның,
Синең көчле мәхәббәтең көч бирә миңа, җаным.
Юк куркытмас ачы бураннарның
Күңелгә шом салып алуын.
Буран ярып барыр идем сиңа
Чакыр гына, чакыр гына мине сөйгәнем.
Чайпалыр да, түгелер дә —
Чиләкләрем мөлдерәмә;
Сез гаепләп карамагыз
Суларым түгелгәнгә.
Серләремне йолдызларга сөйләп
Хыялымны җилгә тараттым.
Мин айдагы Зөһрә кызны түгел,
Җирдәгесен — сине яраттым.
Кеше бакчасы матур дип,
Үз бакчаңа таш атма.
Якыннарың арасында
Ышанычны югалтма.
Сиңа киләм канатларым сынса,
Өмет утым сүнсә учакта.
Чал башымны тезләреңә куеп (салып)
Әй, җылыйсы килә шул чакта.