Алтын кырларда
Канат кагып
Кошлар сайраган чагында
Бөдрә талларда,
Җәй кояшы җиргә
Якты нурын чәчеп
Балкып торганда,
Канат кагып
Кошлар сайраган чагында
Бөдрә талларда,
Җәй кояшы җиргә
Якты нурын чәчеп
Балкып торганда,
Биек тауларның башында
Утырып уйлар уйладым.
Утырып уйлар уйлар өчен
Үскән икән буйларым.
Аермачы Ходай икмәк-судан,
Җирем биргән изге җимештән,
Урман-далалардан, тугайлардан,
Чылтырап та аккан инештән.
Читен дә соң артык һичбер вакыт
Күрешмәсне сизеп аерылу:
Мәхәббәт һәм дуслык җир йөзендә
Булган чакта бөтен байлыгың.
Хәйран калып, юлларымнан туктап,
Моң агышын кабат тыңладым.
Буатлардан (гасырлардан) килгән азан аша,
Яшәү фәлсәфәсен, аңладым.
Ничә еллар буе усал җаннар,
Мәхрүм иткән безне азаннан!
Тик барыбер-ниләр булса булган,
Язмаган бит халкым иманнан!
Баш очыннан ак болытлар ага,
Ак болытлар — безнең балачак.
Балачакка кеше кулы җитми,
Ул мәңгегә ап-ак калачак,
Ак болытлар — безнең балачак.
Ашыгыгыз яшәп калырга,
Яшеннәрдәй яшьнәп алырга!
Күккә ашып, йолдызлардай балкып,
Җырлый-җырлый алга барырга!
Күңелләрем шашый кайчагында
Галәмемдә йолдыз атыла,
Серем сөйләр идем — кемем дә юк
Тик болытлар гына агыла.
Ана:
Җиргә бетмәс ямнәр өстәп
Дөнъяга килдең кызым.
Куанычым, таянычым,
Минем якты йолдызым.
Бала:
Син үзен дә, әнкәем,
Мәнге яшь, мәңге нурлы.
Синен белән дөнъя якты.
Һәм нурлы йортның түре.
Ап-ак карлар ява,
Ап-ак карлар ява,
Юлларыма салып ак келәм.
Ап-ак чәчәкләрдәй (ап-ак чәчәкләр кебек)
Яуган ап-ак карлар
Безгә бәхет килтерсен диям.