Ардуан батыр
Батырларның гомере мәңге сүнмәс,
Ил күгендә йолдыз булып балкыр.
Шундый якты йолдызларның берсе —
Ардуан батыр, Ардуан батыр.
Батырларның гомере мәңге сүнмәс,
Ил күгендә йолдыз булып балкыр.
Шундый якты йолдызларның берсе —
Ардуан батыр, Ардуан батыр.
Җилләр белән ярышып, узышып,
Атлар чаба ярсып юллардан,
Көмеш дагалардан чаң сибелә,
Нур сибелә ефәк яллардан.
Толпар атлар томырылып чаба
Тояклары тими җиргә дә.
Җилдән җитез яхшы атлар кирәк
Ирмен дигән кайсы иргә дә.
Урам көе, урам көе,
Урам көе безнеке.
Чыкмасын дошман сүзләре,
Чыксын үзебезнеке!
Җырым табип дусларыма,
Шәфкать туташларына.
Чирләр белән кайгы бирмә
Ходаем, башларыма.
Урчокырдан аккан Ак чишмәнең
Чыккан җирләрендә куш учак,
Тубыкланып, амин тоткан кебек
Салкын суын эчтем куш учлап.
Айга үрләп, нурда уйнап,
Күкрәгемне нурладым.
— Ит гафу әй, ай, дидем мин,
Нурларыңны урладым.
Җәйнең эссе матур көнендә
Бер хатын түтәлгә иелгән.
Чүп утый, ашыкмыйча, ипләп —
Бакчаны чистартырга кирәк.
Чүп утый, ә үзе сөйләнә:
“Басканнар әшәке үләннәр!
Көн дә чык, көн саен син ута —
Бетә белми бу алабута”.
Күккүк, кәккүк, кәккүк саный
Гомеремнең калганлыгын.
Озак саный. Белеп торам
Мин аның наданлыгын.
Исәп-хисап дәресеннән
“Икеле” алганлыгын,
Ырымнарның юраулары,
Гомүмән ялганлыгын.
Бәхетне керпе үпкән дип, берәү йөри сүгенеп.
Күпме балык капмады дип, булмый бит инде үлеп.