Йөрәк җылысы
Утларымны яндырырга түгел,
Җылытырга диеп мин яктым.
Күңелкәем сүнеп барганда
Йолдыз булыр кеше мин таптым.
Утларымны яндырырга түгел,
Җылытырга диеп мин яктым.
Күңелкәем сүнеп барганда
Йолдыз булыр кеше мин таптым.
Бөтерелеп, ап-ак карлар ява,
Ап-ак сагыш ява тын гына.
Яңа елның бураннары белән
Каршы алам, чыгып юлыңа…
Болгар буйларында җәйрәп яткан
Киң далада үсә кылганнар.
Дошманнардан саклап газиз илен
Бабаларым һәлак булганнар.
Чияле тау…Юкә урманы…
Бәпкә үлән баскан урамы…
Кышкы көннең салкын бураны…
Мин шушында, дуслар, туганмын.
Тәрәзләрдә ай яктысы,
Иңемдә мамык шәлем.
Караңгы төн, без икебез
Ялгызлык һәм мин үзем.
Оныта дигән идем,
Уйламыйм дигән идем,
Күзләреңнең карашларын
Хәтердэн җуйган идем
Гомер дисбесенең төймәләрен
Бер-бер артлы алга тартамын.
Җиләк кебек чагым-яшьлегемне,
Җәйләремне инде озатамын.
Синең янда булып, кулга кулны тотып,
Җитәкләшеп килә йөрисе .
Җан җылыңны тоеп, карашыңнан оеп,
Каушавыңны әллә белмисең.
Ике күзе тулы яшь кенә,
Сызлану үтеп үзәгенә!
Һәр яңа көн — көрәш мәйданы,
Тешне кысып кирәк түзәргә!
Ап-ак карлар ява,
Ап-ак карлар ява,
Юлларыма салып ак келәм.
Ап-ак чәчәкләрдәй (ап-ак чәчәкләр кебек)
Яуган ап-ак карлар
Безгә бәхет килтерсен диям.