Өлешемә төшкән көмешем!

Әле дә син бар әле бәхетемә,
Мәхәббәтем, оҗмах җимешем!
Син бит миңа Ходай биргән бүләк,
Өлешемә төшкән көмешем!

Өметеңне өзмә

Шәфәкъ нурларыннан эзлисеңме,
Алсуланып кояш батканда?
Өметләнеп мине көтәсеңме,
Сайрар кошлар канат какканда?

Мин бит синдә кояш күргән идем

Мин бит синдә кояш күргән идем,
Җылытыр дип өшеткән җанны.
Күңелдәге ихлас яратуны
Тоялдыңмы икән син аны?

Гомерләр бер генә (икенче вариант)

Гомерләр бирелә бары тик бер генә,
Кадерләрен аның бел генә, бел генә.
Тормышны бәхеткә, шатлыкка күмүче,
Без бит ул кешеләр, без генә, без генә.

Яшәп калыйк!

Ходай безне сынаса да,
Язмыш безне кыйнаса да,
Сагышка юл куймабыз!
Без бит җиргә яшәр өчен,
Яшеннәрдәй яшьнәр өчен,
Җырлар өчен туганбыз.