Өфе каласы
Агыйделнең буе ямьле,
Гөл чәчәкле даласы.
Шул Иделнең ярларында
Матур Өфе каласы.
Песня на букву: Ө
Өфе матур кала
Җирдә гүзәл калалар күп
Синең кебек юк бүтән.
Шуңа сине йөрәгемдә
Кояш итеп йөретәм.
Өфе минем гүзәлем
Синнән китсәм өзлә үзәк,
Айырлгандай ярымнан,
Сөйгәнемне сагынгандай,
Мин Өфемне сагынам,
Мин Өфемне, мин Өфемне,
Мин Өфемне сагынам.
Әйләнеп тә карим тагын,
Өфемнең утларына,
Минем йөрәк син дип яна,
Ашкына яннарыңа.
Өфе тараклары
Өфе тараклары белән
Чәчләреңне тарыймын.
Өфе юкәләре чәчәк ата
Өфе юкәләре чәчәк ата,
Юкәләрнең матур чаклары.
Юкә белән, гүзәл яшьлек белән,
Бәйләнгән безнең язмышлары.
Өфе — Чиләбе (икенче вариант)
Бас, бас эзенә,
Күз тимәсен үзенә.
Өфе — Ырымбур юллары
Өфе — Ырымбур юллары,
Эй, яшьлегем еллары,
Шул юлларны үткән саен,
Бер ашкынып, бер моңаеп,
Чыңлый күңелем кыллары.
Өмет күпере
Сөям димәдең,
Киләм димәдең,
Өметкә канат куймадың.
Уттыр дидеңме,
Судыр дидеңме,
Якын килергә кыймадың.
Өфедә бар сөйгәнем
Өфе юллары карурман,
Өфе юллары озын.
Шунда сөйдем ил гүзәлен —
Урал таулары кызын.
Өч егет йөри артымнан
Өч егет, өч егет,
Өч егет йөри артымнан,
Уләм дип, сөям дип,
Алам дигән дәрт белән:
Бересе — япь-яшь,
Бересе — тәпәш,
Бересе — япь-яшь,
Бересе — тәпәш,
Бересе — пеләш, әйгенәм!
