Өч кенә сүз
Еш кына, яныма, киләсең, киләсең.
Күрәмен, янасын, көясең, көясең.
Чөнки син, артык син, оялчан, оялчан.
Яратам, дип әйтерсең, син кайчан, син кайчан.
Песня на букву: Ө
Өзелеп көткәннәр…
Барсы да узганнар,
Барсы да үткәннәр,
Элек тә кочканнар,
Кочкан-үпкеннөр.
Таһирлар киткәннәр.
Зөһрәләр көткәннәр,
Барсы да узганнар,
Барсы үткәннәр.
Өзелеп сине сөйгәнгә
Язмышымның авыр юлларыннан.
Ходай кушып, сиңа кайтканмын,
Күзләреңә карап атлый-атлый,
Сөюеңә кереп батканмын.
Өлешемә дигән көмешем
Таллыктагы ялгыз сандугачның,
Язгы җырын тыңлам юанам.
Әй, өлешем, чишмә ярына кил,
Көмеш сулар булып мин агам.
Өлешемә төшкән көмешем!
Әле дә син бар әле бәхетемә,
Мәхәббәтем, оҗмах җимешем!
Син бит миңа Ходай биргән бүләк,
Өлешемә төшкән көмешем!
Өмет (бишенче вариант)
Өметемне кабул ит әле,
Сөюеңне бүләк ит әле.
Өметемне кабул ит әле,
Кире какма, бүләк ит әле.
Өметемне өзмә генә (Гел елмай)
Бер генә елмаеп карадың,
Гомергә калдырдың газабын.
Өметеңне өзмә
Шәфәкъ нурларыннан эзлисеңме,
Алсуланып кояш батканда?
Өметләнеп мине көтәсеңме,
Сайрар кошлар канат какканда?
Өметсез димә сөюне
Уңган гөлем сулмас микән
Өздереп бер сайрасам?
Өметсез димә сөюне
Йөрәгеңә ут салсам.
Өн белән төш арасында
Әллә хыял, әллә чынлык булды,
Әллә өн бу, әллә төш булды.
Өннәр белән төшләр арасында
Юлларыбыз бергә кушылды.
