Өмет күпере
Сөям димәдең,
Киләм димәдең,
Өметкә канат куймадың.
Уттыр дидеңме,
Судыр дидеңме,
Якын килергә кыймадың.
Сөям димәдең,
Киләм димәдең,
Өметкә канат куймадың.
Уттыр дидеңме,
Судыр дидеңме,
Якын килергә кыймадың.
Алларымда шәм яктысы,
Яна гомер шәм кебек.
Җаным көя, сине, әнкәй,
Сагынып, күрәсем килеп.
Кирәк түгел көндә чәчәк биреп,
Көндә сине «Яратам!» дип тору.
Мөһим, саф һавадай, эчәр судай,
Бер-береңнең кирәклеген тою.