Җырларым (беренче вариант)

Җырларым, сез шытып йөрәгемдә,
Ил кырында чәчәк атыгыз!
Күпме булса сездә көч һәм ялкын,
Шул кадәрле җирдә хаккыгыз!

Җырларым сезгә кала!

Безнең гомер мәңгелектә
Бер күз ачып йомган ара,
Шул ара да күпме вакыт ята?
Көннәр аша, айлар аша еллар ага,
Елларымнан җырлар кала, кала,
Җырларым сезгә, дуслар, кала!

Җырларым — халкым өчен

Ап-ак алтын җырларымны Җырламыймын данлык өчен; Җырлыймын алтын илем өчен, Үз туган халкым өчен. Дәртле кайнар җырларымны Җырламыймын дәртем өчен; Җырлыймын тик мәңге шат, Дәртле, көләч халкым өчен. Саф көмештәй җырларымны Җырламыймын алтын өчен; Җырлыймын тик саф көмештәй Саф йөрәк халкым өчен. Дәртле кайнар җырларымны Җырламыймын дәртем өчен; Җырлыймын тик мәңге шат, Дәртле, көләч халкым … Читать далее

Җыр калдырыйк

“Кеше китә — җыры кала”, — диләр,
Бер җыр калсын әле бездән дә.
Ул җыр җанга шатлык булып керсен,
Кояш булып кунсын йөзләргә.