Җырларым сезгә кала!

Безнең гомер мәңгелектә
Бер күз ачып йомган ара,
Шул ара да күпме вакыт ята?
Көннәр аша, айлар аша еллар ага,
Елларымнан җырлар кала, кала,
Җырларым сезгә, дуслар, кала!

Авылга бер кайтып китик

Әйдә әле, дускай, алчы гармуныңны,
Авылга бер кайтып китик әле.
Онытканнар икән тимәсеннәр,
Урамнардан җырлап (уйнап) үтик әле.

Кичер мине, әнкәй, гафу ит…

Кайтырмын дип, хатлар язуыма
Көннәр түгел, айлар үттеләр;
Әмма юлларым, сиңа илтмичә,
Еракларга алып киттеләр.

Сагыну җыры (икенче вариант)

Ак чәчәкләр кебек кар ява
Хәтерләтеп ямьле май кичен,
Шомырт чәчәк аткан тугайда
Йөргән идек икәү нур кичеп.

Бер кайтасы иде туган якка…

Менә тагы киттем еракларга,
Туган ягым, синнән аерылып.
Туган ягым, синнән аерылып,
Сөйгәнемне синдә калдырып.

Сагынырмын сезне, дусларым

Мине вакыт тагы ашыктыра,
Заман җиккән ярсу атларын.
Язмыш мине, кайда ташласа да,
Сагынырмын сезне, дусларым.

Кавышу мәле әле җитмәгән

Мин бит әле бу дөньяга
Бер бүгенгә генә килмәгән.
Әчәр чишмәләрем корымаган,
Яккан учакларым сүнмәгән.

Сиңа килдем, иркәм

Сиңа килдем, иркәм,
Үткән юлларымның!
Саный-саный ерак чакрымнарын.
Килдем, тормышымда кичеп язмышымның
Шатлыкларын, көчле ялкыннарын.

Мәхәббәт җыры (икенче вариант)

Айның көмеш нуры
Җиргә сибелгәндә,
Чәчләреннән сөеп,
Җилләр үпкәндә,
Хисләр таша микән
Янып сөйгән дустың
Тәүге умырзая бүләк иткәндә?

Мәхббәткә табынам

Йөрәгемне эрнүләргә салып
Үткәннәрдән мине көнләшләмә.
Үткәннәрем сары сагыш кына,
Сагышларга кермә өлешкә.